BLOG

Net zoals in de ‘echte wereld’ maken cybercriminelen gebruik van goed opgezette businessmodellen en de laatste technologieën om hun goederen en diensten (malware) te verspreiden. De cybercrime-ondernemer is net zoals zijn collega in de reële wereld marktgericht, creatief en flexibel, hij neemt risico’s en pikt snel in op veranderende marktomstandigheden. Hij is constant op zoek naar nieuwe markten en gebieden om zijn bedrijf uit te bouwen.

Voor de cybercrime-ondernemer is het Windows continent gemakkelijk te ontginnen door de overgrote aanwezigheid van natuurlijke rijkdommen. 99% van de gedistribueerde malware draait op het Windows-platform. In Mac-land worden steeds meer nieuwe bronnen ontdekt en dus maakt zijn bedrijf gebruik van aangepaste malwaretechnieken om zo veel mogelijk van die bloeiende markt in te nemen. In lijn met zijn ondernemerschap richt hij nu ook meer en meer zijn pijlen op de mobiele markt.

Enkele ontwikkelingen liggen hier aan de basis. Zo groeide de markt van mobiele telefoons, in vergelijking met vorig jaar, wereldwijd met 17 procent in het eerste kwartaal van 2010. (Gartner) Ook wenden steeds meer (professionele) gebruikers hun smartphone aan voor het verrichten van online activiteiten zoals bankverrichtingen, online aankopen, sociale netwerken, etc...
Daarnaast wordt het meer en meer duidelijk dat enkele operationele systemen de overhand krijgen. In de mobiele ‘oceaan’ liggen namelijk verschillende eilanden (Android, Symbian, Windows Mobile, RIM) die elk een andere ontginningstechniekvereisen. Een goede ondernemer bekijkt eerst uit welk eiland hij het meest profijt kan halen voordat hij beslist hierin te investeren. Langzaam maar zeker komt hier voor hem een zekere klaarheid in.

Het worden boeiende tijden voor de cybercrime-ondernemer, en de antivirusbedrijven :-).

Je mag naar Parijs!

Met die boodschap werd ik een tijdje geleden warm onthaald op kantoor. Het fijne aan een job als PR Consultant is dat je klanten zo af en toe events of bijeenkomsten in het buitenland organiseren en dat je dan de kans krijgt om je koffers te pakken.

Dit keer dus met de Thalys richting Parijs voor de PR All Agency Summit van VMware, wereldwijd marktleider in virtualisatie. De hoogmis voor alle PR agencies van VMware en dat op het Parijse kantoor in de wijk ‘La Defense’. Het was even zoeken voor de taxichauffeur -de rit duurde verdacht lang en we kwamen wel drie keer op hetzelfde punt voorbij- , maar eens aangekomen op de 28e verdieping van de ‘Tour Franklin’ was het zicht op de stad adembenemend.

Na een snelle hap en wat kennismaken met Zweedse, Tsjechische en Deense collega’s zocht ik me een plaatsje in de dicht bevolkte meeting room voor een namiddag presentaties kijken en beluisteren. Ondertussen merkte ik ook mijn Nederlandse collega’s Winnie en Annerieke op. We hadden op dezelfde Thalys moeten zitten, maar treinen en stiptheid, je weet hoe dat gaat... Naar het einde van de lange, maar informatieve namiddag zou je verwachten dat we allemaal zouden ingedommeld zijn, maar dat was buiten het communicatieteam van VMware gerekend. Ze bedachten namelijk een ‘Europe got talent’ -competitie voor ons.

Er was ons vooraf gevraagd om in 60 seconden je eigen land voor te stellen en aan te tonen waarom je land de competitie zou moeten winnen. Ik had voor de gelegenheid het plan opgevat om mijn verhaal op te hangen aan de politieke situatie van België en de link naar bierpralines. En ja, die link is er wel degelijk. Gebruik je verbeelding zou ik zeggen :-) Wat een opluchting dus toen bleek dat mijn kostbare chocolaatjes met geestrijke vulling hun tocht door tropische temperaturen hadden doorstaan. Er werd gelachen met mijn presentatie, maar vooral met graagte geproefd van onze Belgische nationale delicatessen. Dat was alvast een schot in de roos .... dacht ik dan. Maar dat was buiten mijn Russische collega’s gerekend. Zij maakten zowaar eigenhandig een serie VMware branded - babouchka’s, Russische popjes die van groot naar klein in elkaar passen. Een verdiende winnaar dus! Over onze uitstap in het Parijse nachtleven die daarop volgde zal ik niet te ver uitweiden. Een Latino Bar, Salsa, Mochito’s...

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat er de volgende ochtend bijzonder weinig volk aan het ontbijt zat. Buiten Nederland en België, was ook de UK en Denemarken wakker en zag ik op de valreep ook nog Tsjechië en Duitsland een croissantje met jus d’orange verorberen. Van alle anderen geen spoor. Tijdens alweer een reeks presentaties hadden sommigen duidelijk last om de avond voordien verwerkt te krijgen, maar na een stevige lunch was iedereen klaar voor de afsluitende brainstorm sessies. Die waren heel boeiend en een gelegenheid om onze behoeften te kunnen uiten, wat altijd goed is. Het was fijn om eindelijk een gezicht te kunnen plakken op de mensen met wie ik al een tijdje belde, mailde en conference call-de. En ik weet nu natuurlijk àlles over VMware, virtualisatie, cloud computing en desktopvirtualisatie. :-)

Merci VMware!

...een iPhone. Dat was het eerste antwoord dat in mijn oor getweet werd. Je kunt er dan ook mee bellen, foto’s trekken, filmen, twitteren, je facebook status updaten en tussen de optredens door de score van het WK bijhouden. Buiten een propere onderbroek (daarvoor zorgde Studio Brussel al op Rock Werchter), een frisse pint en een vettige hamburger bezit de iPhone inderdaad alles wat een mens op een festival nodig heeft.

Jammer genoeg, is zo’n iPhone na een paar uurtjes intensief gebruik helemaal uitgeteld. Daarbij is er op zo’n festivalweide zelden een stopcontact te vinden. Het advies via Twitter luidde dat je best een tweede ‘gewone’ telefoon meenam. Deze dan voornamelijk om ook effectief mee te bellen. De meeste batterijopladers op zonne-energie zijn al vaak te duur om tussen je zweetkleren in een tentje te leggen. Voor wie echter het idee om iets anders op zak te hebben dan een iPhone al hoogverraad is, kan de A-solar iPhone Charger een oplossing zijn. Dit is een handige zonnecellader die je iPhone binnen een uurtje weer festival-klaar maakt en dat voor een redelijke 30 Euro. Een uitvoerige review lees je hier.

Nog wat meewaarde voor de iPhone-gebruiker zonder richtingsgevoel: zo kun je bij geheugenverlies, gebrek aan coördinatie of overmatig alcoholgebruik beroep doen op de ‘tentspotter’. Via Google maps of de radar tracker kun je de locatie van je tent opslaan en later terug opsporen. Stuur deze ook ineens even door naar al je vrienden via Facebook en het wordt ‘s nachts ineens nog een stuk gezelliger. Een handige applicatie die je kunt downloaden via deze link.

Omdat ik toch iets meer diversiteit in deze blog wil stoppen dan enkel een zoveelste ode aan het Apple-imperium, geef ik graag de volgende handige gadgets mee die de festival-ervaring nog wat aangenamer kunnen maken:

Teva brengt verlichting
Je ‘s nachts begeven op het kampeerterrein kan een waar avontuur zijn. Het hindernissen-parcours is namelijk bezaaid met lege flesjes, frigoboxen, wegwerp barbecues en uitstekende tenthaken. Daarbij ben je waarschijnlijk je zaklamp vergeten of is de batterij juist leeg. Geen probleem! De nieuwe flip-flops van Teva mét led-lampje loodsen je zonder probleem naar je tent!

Als de nood het hoogst is
Uit de festivalenqête van Studio Brussel blijkt dat 82% van de bezoekers zich ergert aan de vuile toiletten. Voor diegene die in nood liever een donker plekje opzoekt, is dit glow-in-the-dark toiletpapier de ideale partner. Als vrouw kan ik me best inbeelden dat je soms met plezier 6,90 Euro uitgeeft aan een rolletje lichtgevend toiletpapier!

We mogen ons toch wassen hè meneer
Uit diezelfde enquête van Studio Brussel bleek tevens dat 14% van de bezoekers zich nooit wast tijdens een festival! Voor deze primaten beveel ik dan ook graag deze draagbare douche aan. Je hangt hem gewoon ergens in een boom of aan een paal en laat een reinigende golf van 10 liter water de festivalgeuren wegspoelen. Voor slechts 20 Euro doe je hier ook ook al je metgezellen in de moshpit een plezier mee.

Vorige week maakten we de recente resulaten bekend van de jaarlijkse Unisys ‘Consumerisation of IT’ index, een wereldwijd marktonderzoek, uitgevoerd door IDC. Er is nagegaan in hoeverre de ‘consumerisation’ van IT -inclusief sociale media- invloed heeft op de manier van werken van onze organisaties. In totaal werden 2.820 volwassenen (18+), waaronder 142 Belgische respondenten, ondervraagd in april dit jaar.

De resultaten boeiden mij des te meer, daar wij ook sociale en online media inzetten als PR tool. Bedrijven merken duidelijk dat er iets ‘nieuws’ op hen afkomt. En ‘nieuw’ boezemt in eerste instantie altijd angst in. Puur menselijk, lijkt me. Nieuw staat immers synoniem voor je vertrouwde gewoontes loslaten en durven openstaan voor andere ervaringen.

In België bestaat er een duidelijk verschil tusen wat organisaties denken dat hun werknemers gebruiken aan tools en wat werknemers effectief gebruiken.Ter illustratie: ong. 28 % van de werkgevers geeft aan dat hun werknemers een laptop,VOIP of mobiele telefoon gebruiken voor professionele doeleinden tov. ong. 54 % van de werknemers die aangeven deze effectief te gebruiken.

Volgens mij kan je dit resultaat doortrekken naar het gebruik van sociale media. Bedrijven denken vaak dat hun medewerkers sporadisch gebruik maken van een beperkt aantal sociale media. Eens je in kaart brengt dewelke hun medewerkers effectief gebruiken, inclusief allerhande online fora, dan worden er wenkbrauwen gefronst en komt de vraag: ‘Hoe hiermee omgaan?’

Uit het onderzoek komt naar voren dat ‘afblokken’ een eerste (ondoordachte) reactie is. 50 % van de Belgische bedrijven geeft zijn werknemers geen toegang tot sociale netwerken ; 48 % mag geen berichten posten op blogs ; 42 % wordt niet toegelaten instant berichten te versturen naar externe partijen.

Waarom ondoordacht ?
Het is een feit dat onze huidige en voornamelijk onze nieuwe generatie werknemers sociale media en moderne communicatietools zowel privé als professioneel gebruiken. Het zijn dé middelen bij uitstek gewordne om hun netwerk te onderhouden, maar ook om informatie te vergaren en verwerken. Als er al om toestemming gevraagd wordt, helpt verbieden niet ! Nieuwe tools en media zijn immers té eigen geworden aan de manier waarop mensen vandaag communiceren. Verplicht je hen om op de ‘oude’ manier te communiceren en informatie te verwerken, dan perk je hun productiviteit in (geen interactie met hun -professionele- netwerk) en demotiveer je hen. Je wordt als (potentiële) werkgever ineens ook een pak minder aantrekkelijk gezien.

Het tij keer je niet meer. Laat ons dus focussen op de voordelen in plaats van ons blind te staren op de potentiële gevaren.

Diegenen die er de visie van Filip Roels, HR manager van Unisys, nog eens willen op nalezen, verwijs ik graag door naar twee recente artikels in Job@. artikel 1 ; artikel 2

Als er één muur is die in de PR wereld populair is, dan is het wel de Chinese Muur. Hiermee wordt gerefereerd naar de scheiding tussen de redactie en commerciële afdeling van een uitgeverij.

Tot op heden hield die Muur goed stand. Mijn gesprekken met journalisten hebben zich altijd uitsluitend beperkt tot “content”. (even niet rekening houdend met de paar uitzonderingen) Is iets al of niet interessant genoeg om over te schrijven ? Welke invalshoek boeit je ? Welke woordvoerder is het boeiendst ? Is iets de moeite van een verplaatsing waard ? Een pre-briefing of scoop...

Eind vorig jaar zag ik de eerste kentering. Een freelance journalist vertelde ons onomwonden dat hij een stuk van zijn artikel had moeten aanpassen in functie van het adverterende bedrijf in een specifiek nummer. En het ging hier nota bene over een kwaliteitsvol Belgisch medium.

Sinds januari dit jaar echter voer ik geregeld gesprekken met journalisten en hoofdredacteuren over het al of niet beschikbaar zijn van advertentiebudget bij mijn klanten. En krijg ik, als PR medewerkster, ook geregeld telefoontjes van de commerciële afdeling: “We plannen een dossier/bijlage. Is er bij uw klant budget voor een advertorial?”

Eerst kwam mijn verbazing ‘Hé, ik voer nu ineens ‘commerciële’ gesprekken met de redactie’, om vervolgens toch ook wel begrip te voelen.Media evolueren volop: herstructurering, inkrimping, minder mensen/strakkere deadlines, grotere online aanwezigheid/behoefte aan meer content,.... Bedrijven komen een gelijkaardige periode en hebben bijgevolg minder advertentiebudget (de bron van inkomsten voor de media) uitgegeven.Bijkomend voelen zij ook dat media een grote online beweging maken: moeten zij nu investeren in online / print / sociale media ? Verwarring alom, dus worden budgetten even niet gespendeerd. Eerst eens kijken wat anderen doen ?

Eigenlijk heb ik begrip voor beide partijen. Het lijkt me nu mijn taak om beiden dichter bij mekaar te brengen: de klant te informeren waarom en hoe ons medialandschap evolueert en welke nieuwe uitdagingen of werkwijzen daaraan gekoppeld zijn. Momenteel is het voor iedereen een beetje zoeken, om mekaar uiteindelijk toch weer te vinden...met of zonder Chinese Muur tussen beiden.