BLOG

Voor één keertje stond ‘mijn dorp’ in het centrum van de mediabelangstelling. Op 14 juli opende Red Market immers zijn derde vestiging in Opwijk. Als échte Opwijkenaar ga je dan een kijkje nemen.

Na eerdere berichtgeving in de media, was ik vooral benieuwd naar de invloed van technologie op mijn winkelervaring. Delhaize gaf immers aan het Red Market concept als een laboratorium te zien om een aantal initiatieven uit te proberen.

Een Red Market is voor 100 procent uitgerust met een “self-scanning” systeem en een “Q-buster-rijsysteem”. Voordeel voor de klant: tijdwinst. Moet aantrekkelijk in de oren klinken bij al die gehaaste mensen die, pendelend tussen bureau en thuis, graag nog iets op hun bord toveren, ‘s avonds.

Het viel me op dat, bij het binnenwandelen, er een soort ‘euforische’ stemming in de lucht hing. Net als kinderen die een nieuw speelgoedje krijgen. Behulpzame dames geven de nodige tekst en uitleg: je neemt een kaartje (wat nadien je persoonlijke kaart wordt), houdt het voor een scanner en de display van je persoonlijke handscanner flikkert op. Nu ben je klaar om het winkelparadijs te betreden...

Veel ruimte, licht en orde, wat een zeker gevoel van rust geeft. Het scannen zelf is simpel, maar vraagt toch wat concentratie: éérst scannen en dàn pas in je kar gooien. En ook al staan er maar een 6-tal knopjes op je handscanner, ‘t is toch even uitzoeken welk knopje nu precies wàt doet...ondervond ik toen bleek dat ik, in een vlaag van verstrooidheid, de scanner van een andere dame gebruikt had om mijn courgette in te scannen. Hilariteit alom...want hoe haal je die courgette er nu weer af ? Er volgde een vermakelijk 5 minuten-onderonsje...tot een medewerker ons uit de nood kwam helpen. Vrouwen en knopjes ;-)

Het wachtrijsysteem aan de kassa valt nog moeilijk te beoordelen. Op de openingsdag hadden velen nog een aantal vragen in petto voor de kassier, wat geen reël beeld gaf van wachttijden in normale omstandigheden. Maar het moet gezegd: er zit potentieel in.

Wordt dit winkelconcept nu écht een speelruimte voor nieuwe technologieën ? Een ‘winkelervaring op maat’ kàn technologisch gezien immers al. Mijn winkel/aankoopgedrag kan geanalyseerd worden, waardoor ik aanbiedingen op maat ontvang. Mijn handscanner zou me kunnen vertellen waar mijn favoriete product zich bevindt of wanneer het in promotie is. Of me kunnen wijzen op producten die aansluiten bij mijn gemiddeld aankoopgedrag. Netwerkcamera’s kunnen analyseren hoe mensen zich gedragen tijdens het winkelen, wanneer piekmomenten ontstaan en of rayons sneller moeten aangevuld worden.

Mijn dochter zal het waarschijnlijk nog allemaal meemaken...

Net zoals in de ‘echte wereld’ maken cybercriminelen gebruik van goed opgezette businessmodellen en de laatste technologieën om hun goederen en diensten (malware) te verspreiden. De cybercrime-ondernemer is net zoals zijn collega in de reële wereld marktgericht, creatief en flexibel, hij neemt risico’s en pikt snel in op veranderende marktomstandigheden. Hij is constant op zoek naar nieuwe markten en gebieden om zijn bedrijf uit te bouwen.

Voor de cybercrime-ondernemer is het Windows continent gemakkelijk te ontginnen door de overgrote aanwezigheid van natuurlijke rijkdommen. 99% van de gedistribueerde malware draait op het Windows-platform. In Mac-land worden steeds meer nieuwe bronnen ontdekt en dus maakt zijn bedrijf gebruik van aangepaste malwaretechnieken om zo veel mogelijk van die bloeiende markt in te nemen. In lijn met zijn ondernemerschap richt hij nu ook meer en meer zijn pijlen op de mobiele markt.

Enkele ontwikkelingen liggen hier aan de basis. Zo groeide de markt van mobiele telefoons, in vergelijking met vorig jaar, wereldwijd met 17 procent in het eerste kwartaal van 2010. (Gartner) Ook wenden steeds meer (professionele) gebruikers hun smartphone aan voor het verrichten van online activiteiten zoals bankverrichtingen, online aankopen, sociale netwerken, etc...
Daarnaast wordt het meer en meer duidelijk dat enkele operationele systemen de overhand krijgen. In de mobiele ‘oceaan’ liggen namelijk verschillende eilanden (Android, Symbian, Windows Mobile, RIM) die elk een andere ontginningstechniekvereisen. Een goede ondernemer bekijkt eerst uit welk eiland hij het meest profijt kan halen voordat hij beslist hierin te investeren. Langzaam maar zeker komt hier voor hem een zekere klaarheid in.

Het worden boeiende tijden voor de cybercrime-ondernemer, en de antivirusbedrijven :-).

Een mening heb je om ze af en toe eens te wijzigen, toch ? We gaan dus wél verhuizen, ondanks eerdere berichtgeving op deze blogstek. We hebben ons sentiment opzijgeschoven en plaats gemaakt voor het praktische, beredeneerde. Geen sinecure in een overwegend door vrouwen bemand bureau ;-)

Nu ben ik in mijn leven al 4 keer verhuisd, dus denk je het ondertussen wel onder de knie te hebben, maar toch... Het voelt aan als een 5de keer veranderen van ‘thuis’, want uiteindelijk is een kantoor dat toch wel voor een groot stuk. En we willen er ook écht opnieuw een thuis van maken.

Weg dus de grijze kleur aan de muren. In de plaats komt veel wit en groen én stiekem duimen dat het veel regent, zodat onze schilders aan een ‘binnenproject’ willen beginnen. (het weer zit voor ons dus al een poosje tegen ;-). Weg ook het bruine bureelmeubilair. Bart heeft perfekt in zijn hoofd wàt er in de plaats moet komen. Nu het alleen nog gevonden krijgen. Een eerste ontdekkingstocht langsheen wat designwinkels (tot in Nederland) leverde hem in ieder geval nog niks op.

Ook de keuken kon, bij nader onderzoek, nèt iets praktischer ingericht worden. IKEA, here we come ;-) Staat verder nog op de checklist: frigo, wasbak, microgolf, koffiemachine (mét cappucinoknopje ;-)), planten, geluidsdempend materiaal, telefoonaansluiting, verlichting,...

Onze nieuwe brievenbus is ondertussen wél al aangekomen. De postbode gaat ons in ieder geval al weten te vinden.

Je mag naar Parijs!

Met die boodschap werd ik een tijdje geleden warm onthaald op kantoor. Het fijne aan een job als PR Consultant is dat je klanten zo af en toe events of bijeenkomsten in het buitenland organiseren en dat je dan de kans krijgt om je koffers te pakken.

Dit keer dus met de Thalys richting Parijs voor de PR All Agency Summit van VMware, wereldwijd marktleider in virtualisatie. De hoogmis voor alle PR agencies van VMware en dat op het Parijse kantoor in de wijk ‘La Defense’. Het was even zoeken voor de taxichauffeur -de rit duurde verdacht lang en we kwamen wel drie keer op hetzelfde punt voorbij- , maar eens aangekomen op de 28e verdieping van de ‘Tour Franklin’ was het zicht op de stad adembenemend.

Na een snelle hap en wat kennismaken met Zweedse, Tsjechische en Deense collega’s zocht ik me een plaatsje in de dicht bevolkte meeting room voor een namiddag presentaties kijken en beluisteren. Ondertussen merkte ik ook mijn Nederlandse collega’s Winnie en Annerieke op. We hadden op dezelfde Thalys moeten zitten, maar treinen en stiptheid, je weet hoe dat gaat... Naar het einde van de lange, maar informatieve namiddag zou je verwachten dat we allemaal zouden ingedommeld zijn, maar dat was buiten het communicatieteam van VMware gerekend. Ze bedachten namelijk een ‘Europe got talent’ -competitie voor ons.

Er was ons vooraf gevraagd om in 60 seconden je eigen land voor te stellen en aan te tonen waarom je land de competitie zou moeten winnen. Ik had voor de gelegenheid het plan opgevat om mijn verhaal op te hangen aan de politieke situatie van België en de link naar bierpralines. En ja, die link is er wel degelijk. Gebruik je verbeelding zou ik zeggen :-) Wat een opluchting dus toen bleek dat mijn kostbare chocolaatjes met geestrijke vulling hun tocht door tropische temperaturen hadden doorstaan. Er werd gelachen met mijn presentatie, maar vooral met graagte geproefd van onze Belgische nationale delicatessen. Dat was alvast een schot in de roos .... dacht ik dan. Maar dat was buiten mijn Russische collega’s gerekend. Zij maakten zowaar eigenhandig een serie VMware branded - babouchka’s, Russische popjes die van groot naar klein in elkaar passen. Een verdiende winnaar dus! Over onze uitstap in het Parijse nachtleven die daarop volgde zal ik niet te ver uitweiden. Een Latino Bar, Salsa, Mochito’s...

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat er de volgende ochtend bijzonder weinig volk aan het ontbijt zat. Buiten Nederland en België, was ook de UK en Denemarken wakker en zag ik op de valreep ook nog Tsjechië en Duitsland een croissantje met jus d’orange verorberen. Van alle anderen geen spoor. Tijdens alweer een reeks presentaties hadden sommigen duidelijk last om de avond voordien verwerkt te krijgen, maar na een stevige lunch was iedereen klaar voor de afsluitende brainstorm sessies. Die waren heel boeiend en een gelegenheid om onze behoeften te kunnen uiten, wat altijd goed is. Het was fijn om eindelijk een gezicht te kunnen plakken op de mensen met wie ik al een tijdje belde, mailde en conference call-de. En ik weet nu natuurlijk àlles over VMware, virtualisatie, cloud computing en desktopvirtualisatie. :-)

Merci VMware!

...een iPhone. Dat was het eerste antwoord dat in mijn oor getweet werd. Je kunt er dan ook mee bellen, foto’s trekken, filmen, twitteren, je facebook status updaten en tussen de optredens door de score van het WK bijhouden. Buiten een propere onderbroek (daarvoor zorgde Studio Brussel al op Rock Werchter), een frisse pint en een vettige hamburger bezit de iPhone inderdaad alles wat een mens op een festival nodig heeft.

Jammer genoeg, is zo’n iPhone na een paar uurtjes intensief gebruik helemaal uitgeteld. Daarbij is er op zo’n festivalweide zelden een stopcontact te vinden. Het advies via Twitter luidde dat je best een tweede ‘gewone’ telefoon meenam. Deze dan voornamelijk om ook effectief mee te bellen. De meeste batterijopladers op zonne-energie zijn al vaak te duur om tussen je zweetkleren in een tentje te leggen. Voor wie echter het idee om iets anders op zak te hebben dan een iPhone al hoogverraad is, kan de A-solar iPhone Charger een oplossing zijn. Dit is een handige zonnecellader die je iPhone binnen een uurtje weer festival-klaar maakt en dat voor een redelijke 30 Euro. Een uitvoerige review lees je hier.

Nog wat meewaarde voor de iPhone-gebruiker zonder richtingsgevoel: zo kun je bij geheugenverlies, gebrek aan coördinatie of overmatig alcoholgebruik beroep doen op de ‘tentspotter’. Via Google maps of de radar tracker kun je de locatie van je tent opslaan en later terug opsporen. Stuur deze ook ineens even door naar al je vrienden via Facebook en het wordt ‘s nachts ineens nog een stuk gezelliger. Een handige applicatie die je kunt downloaden via deze link.

Omdat ik toch iets meer diversiteit in deze blog wil stoppen dan enkel een zoveelste ode aan het Apple-imperium, geef ik graag de volgende handige gadgets mee die de festival-ervaring nog wat aangenamer kunnen maken:

Teva brengt verlichting
Je ‘s nachts begeven op het kampeerterrein kan een waar avontuur zijn. Het hindernissen-parcours is namelijk bezaaid met lege flesjes, frigoboxen, wegwerp barbecues en uitstekende tenthaken. Daarbij ben je waarschijnlijk je zaklamp vergeten of is de batterij juist leeg. Geen probleem! De nieuwe flip-flops van Teva mét led-lampje loodsen je zonder probleem naar je tent!

Als de nood het hoogst is
Uit de festivalenqête van Studio Brussel blijkt dat 82% van de bezoekers zich ergert aan de vuile toiletten. Voor diegene die in nood liever een donker plekje opzoekt, is dit glow-in-the-dark toiletpapier de ideale partner. Als vrouw kan ik me best inbeelden dat je soms met plezier 6,90 Euro uitgeeft aan een rolletje lichtgevend toiletpapier!

We mogen ons toch wassen hè meneer
Uit diezelfde enquête van Studio Brussel bleek tevens dat 14% van de bezoekers zich nooit wast tijdens een festival! Voor deze primaten beveel ik dan ook graag deze draagbare douche aan. Je hangt hem gewoon ergens in een boom of aan een paal en laat een reinigende golf van 10 liter water de festivalgeuren wegspoelen. Voor slechts 20 Euro doe je hier ook ook al je metgezellen in de moshpit een plezier mee.